"Navigasyon" yerine "Yol Bulucu"
Navigasyon, Hint-Avrupa Anadili'ndeki *nāu- (tekne, gemi) köküne dayanır. Latince "gemi" anlamına gelen navis ve "sürmek, hareket ettirmek" anlamındaki agere kelimelerinin birleşimiyle oluşan navigare (gemi sürmek) fiilinden türemiştir. Türkçemize, Fransızca navigation (seyrüsefer) kelimesinden, Fransızca okunduğu gibi, geçen terim, kökeninde deniz yolculuğu ve yön bulma anlamlarını barındırır.
Özetle navigasyon, etimolojik olarak "gemiyi sürmek/yönetmek" kökünden gelir ve günümüzde seyrüsefer veya yol bulma anlamında kullanılmaktadır.
Ancak teknolojini gelişmesi, karayolları haritalarının sayısal ortama girmesinden sonra, hemen her arabada yer alan “yol bulma” sistemlerine de navigasyon sözcüğü yüklenmiştir. Maalesef, hemen herkes bunun Fransızcasını diline dolaşmıştır.
Sonuç Yerine: Önceleri sadece gemiler için kullanılan seyrüsefer, yol bulma işlemi, zamanımızda, gemiler dışında, yayalar ve araçlar tarafından sıkça kullanılmaya başlanmıştır. Günlük yaşamımızda yer alan bu uygulamaya, günlük yaşamımıza uygun bir Türkçe karşılık ararsak, işin özüne uygun kelime “yol bulucu” olarak karşımıza çıkmaktadır.
Ayhan Yıldızel, Ergun Mengi 24 Mart 2026